ภาพยนตร์สั้นเฉลิมพระเกียรติ 2

สวัสดีครับผมกันอีกแล้วนะครับเบื่อหน้าหรือยัง มาดูภาพยนตร์สั้นเฉลิมพระเกียรติกันดีกว่านะครับ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่สองแล้วครับที่ผมได้ชม  เป็นละครที่ให้คติสอนใจดูไปดูมาเหมือภาพยนตร์ทีมันได้อารมณ์สุดๆอะครับ ถ้าหากลองสังเกตนะครับ บ้านไหนที่มีลูกสองคน เป็นพี่น้องกัน คนที่เป็นพี่มักจะมองว่าพ่อแม่ลำเอียง ดูและเอาใจใส่ เข้าข้างแต่น้องไม่ต้องที่ไหนไกลหรอกครับตัวผมเองยังรู้สึกเลยล่ะครับแต่ผมก็พอเข้าใจได้นะครับ เหตุที่พ่อแม่ต้องดูและเอาใจใส่น้องมากกว่าก็เพราะว่า น้องยังเล็กอยู่ ในบางเรื่องก็ยังช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ แต่ในเรื่องบทบาทได้อารมณ์ซึ้งสุดๆเลยครับถึงตอนที่ลูกคนโตกับพ่อได้เปิดใจคุยกัน ปรากฏว่าพ่อเป็นมะเร็งครับ ซึ่งเป็นโรคที่ร้ายแรงมาก พรากชีวิตใครหลายๆ คนไปแล้วนับไม่ถ้วน เมื่อพ่อได้คุยกับลูก ได้ปรับความเข้าใจกัน คนเป็นพี่ก็เริ่มยอมรับแล้วว่าเหตุใดพ่อจึงดูแลน้องมากกว่า และในเรื่องนี้มีส่วนที่ผมชอบก็คือ ชื่อของลูกทั้งสองคน ที่ชื่อว่าต้นไม้ กับ ใบหญ้า ที่พ่อตั้งชื่อลูกคนโตว่าต้นไม้ ก็เพราะ เมื่อต้นไม้เจริญเติบโตไปก็จะขยายกิ่งก้านสาขาออกไป เพื่อให้ร่มเงาแกต้นหญ้าต้นเล็กๆ และผู้อื่น นับเป็นเหตุผลที่น่าประทับใจไม่รู้คิดได้ไงอะครับผมโห่แบบจินตนาการสูงจังเลยนะครับผม และในเรื่องนี้ยังมีเกร็ดความรู้อีกหลายๆอย่างที่ซ้อนเอาไว้ทั้งการเปิดอกคุยกันเพื่อคลายปัญหาต่างๆ การคุยกันแบบเปิดอกทำให้เราสามารถเข้าใจอะไรหลายอย่างมากขึ้นนะครับผม สงสัยวันนี้ผมคงต้องไปคุยกับ ปะป๋า มั่งแล้วล่ะ เอ๊ะเดี๋ยวก่อนไม่เอาดีกว่าเดี๋ยวเค้าเอาใบอะไรมาให้ผมดูกลัวรับรับไม่ได้อะครับผม 555.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: